خانه > مطالب اصلی > یارانه بنزین به سود دوبرابری خودروسازان سر به سر

یارانه بنزین به سود دوبرابری خودروسازان سر به سر

چرا فقط منت یارانه سوخت سر این مردم گذاشته می شود و کسی از سودی که خودروسازان لااقل طی یک دهه گذشته از محل انحصار بازار خودرو به جیب زدند چیزی نمی گوید؟ سود خودروسازان انحصاری داخلی، به یارانه ای که برای سوخت تاکنون داده شده، سر به سر. آیا از این به بعد نمی شود قیمت خودرو واقعی باشد و در مقابل بنزین هم آزاد به دست مصرف کننده برسد!؟

ایرانی است و شیوه خاص زندگی؛ اهالی شریف تهران اگر از آلودگی هوا سکته زودرس نزنند، به تیغ پارازیت هنوز به دنیا نیامده ساقط نشوندو… ، از کپسول غیر استاندارد سی ان جی خواهد مرد. این روزها باب شده که خیلی از دارندگان خودروی سواری برای گازسوز کردن خودروی خود به مراکز غیر مجاز و ارزان تر و البته بدون نوبت مراجعه می کنند.

خوشی که زیر دلشان نزده، البته ما مردم با فرهنگی هستیم، اما  این یک فقره هم اتفاقا به خاطر حفظ محیط زیست نیست. مردم ـ که اتفاقا از قشر مرفه بی درد ـ هم نیستند، نگران ۳۰ لیتر باک بنزین پراید قسطی شان هستند که با ورود به سعادت همه گیر «هدفمندی یارانه ها» برای تامین آن با مشکل مواجه خواهند شد.

هدفمندی که قرار بود یقه مرفهان بی درد را به نفع مستضعفان بی پناه بگیرد، هنوز نتوانسته تردد خودروهای لوکس آن مرفهان بی درد را در پایتخت کاهش دهد. آن مرفه بی درد هم که بنزین ۱۰۰ تومان باشد یا ۸۰۰ تومان، بالاخره سوار خودروی لوکس می شود، نهایتا درصدی روی کالا یا خدمات واحد خود می کشد.

این وسط اما، ته مانده قشر متوسط جامعه هستند که تکلیفشان با یک دستگاه پراید قسطی معلوم نشده. تاحال که به دلیل عامل انسانی(!) به دیدار حق نشتافتند، یحتمل بابت مخزن سوخت غیر استاندارد، به این دیدار نائل خواهند شد.

آنها سوار بمب های متحرک می شوند، چاره ای هم ندارند. اصولا در ایران عده ای هستند که به میله های اتوبوس و آویزان شدن از آنها، یا واگن های دوستانه مترو عادت دارند.

عده هم هستند که به نشستن پشت ماشین های شاسی بند عادت کردند.

وسط این دو، عده ای هستند که سوار پراید و پژوی تک سرنشین می شوند.  اینها قشر مثلا متوسطی هستند که روزهای آخر نفس کشیدنشان را می گذرانند.

آنقدر از یارانه بنزین گفتند و گفتند، که این مردم واقعا از مصرفشان و یارانه ای که گرفتند شرمنده شدند.

باورشان شده که دولت به آنها چیزی بیشتر از حقشان داده است. بگذریم که تقریبا در هیچ کشور دارای ذخائر نفت و گاز، بنزین به قیمت کشورهای اروپایی به شهروندان داده نمی شود.

آخر در ایران قیمت خودرو هم با همه جای دنیا متفاوت است. حدودا دوبرابر قیمت جهانی. روز گذشته وب سایت آینده در مطلبی، به قیمت جهانی برخی خودروهای داخلی اشاره کرده بود، خودروسازان در رنج جهانی برای هر خودرو ی عادی داخلی حداقل ۷ میلیون اضافه از مردم می گیرند که اگر خریدار این پول را در بانک هم سپرده گذاری کند، سالانه  ۲۰درصد سود یعنی ۱٫۴۰۰٫۰۰۰ تومان در سال عایدش خواهد شد، در ماه هم مساوی یارانه ۴۰۰ لیتر بنزین می شود.

چرا فقط منت یارانه سوخت سر این مردم گذاشته می شود و کسی از سودی که خودروسازان لااقل طی یک دهه گذشته از محل انحصار بازار خودرو به جیب زدند چیزی نمی گوید؟ سود خودروسازان انحصاری داخلی، به یارانه ای که برای سوخت تاکنون داده شده، سر به سر. آیا از این به بعد نمی شود قیمت خودرو واقعی باشد و در مقابل بنزین هم آزاد به دست مصرف کننده برسد!؟

*******************

این مطلب نقد روز، روزنامه جهان صنعت بود

  1. ۶ آبان ۱۳۸۹ در ۱۳:۰۷ | #1

    درود بر شما…
    افرین بر شما و قلم شیوایتان. حرف دل ما را زدید..سپاس برای این نوشته وزین.همیشه از قلم شیوایتان بهره می بریم. شاد و پیروز باشید

  2. sadegh
    ۸ آبان ۱۳۸۹ در ۰۲:۱۲ | #2

    با سلام…چند نکته وجود داره اول اینکه این سود کلانی که خودروساز گرفته مگه تو جیب پدرش رفته؟ هم من میدونم هم شما بجز اندکی(؟) که سهم و حق الزحمه مدیران وفادارشه الباقی تو جیب دولت خدمتگزار میره که خرج آسفالت خیابون و مشاوران پیر و جوان و حقوق بازنشستگان و کارمندان بالای ۳۵ سال سابقه کار و صدها سازمان و اداره و شرکت دولتی بیخودی الملک و غیره میشه و حق اعتراضی نمونده بالاخره اگه یه مدیر خوب حقوق و مزاایا بگیره و بتونه یه خونه تو دروس تهران بخره حدود ۳ میلیارد تومن و تو پارکینگ خونش کلکسیونی از بهترین ماشین های خارجی رو داشته باشه که مثلآ پسر ۲۵ سالش یه ماشین ۱۶۰ میلیونی سوار شه وهر روز میخواد تا دانشگاه امیر کبیر(پلی تکنیک سابق)بره با آرم طرح ترافیکش و خودش صبح به صبح به خاطر اینکه ریا نشه خدا نکرده یا زبونم لال فرقی با مردم عامه نداشته باشه با یه سمند ال ایکس ساده رفت و آمد میکنه به اداره و شرکت (اما واسه مهمونی رفتن هاش بنز ۳۴۰ میلیونی هم داره دلت بسوزه) …..در کل این مدیر وقتی شکمش سیر باشه اونوقت کار میکنه و زحمت میکشه و میتونه حسابی لفت و لاس کنه و همیشه هم در تلویزیون و رادیو و روزنامه های خودی (مرگ بر سبزها) دادش هوا بره که ای وای از ایتام و مساکین……
    نکته بعدی اینه که اگر یه مدیر موفق زمانی لیاقتش اثبات میشه که شرکت یا کارخانه رو در آستانه ورشکستی برسونه مثل ایران خودروی خودمون و جناب منطقی عزیز که موشک ساز سپاه بوده در زمان جنگ شده ییهو رییس ایران خودرو خودش سمند داشت اما دختر خانمش که میرف پلی تکنیک ۲-۳ سال پیش بی ام و داشت چه جالب….آخه درد اینه تو ایران ما فکر میکنیم زمانی کسی یا شرکتی ورشکسته میشه که به خاک سیاه بشینه اما از نظر اقتصادی با سواد اندک حقیر نگارنده زمانی کسی رو ورشکسته میگن که با توجه به سرمایه ای که داره و بازار روز سودش چندین درصد از اونی که باید باشه پایین تر بیاد مثل ایران خودروی خودمون…اما این مدیر لایق شناخته میشه و میره میشه رییس شرکت هواپیما سازیوووتا اونجا رو هم آباد کنه حالا سوالی که واسه هر کس پیش میاد اینه که مگه ما همین پژو و پراید رو میتونیم تمام کمال تولید کنیم که حالا شرکت هواپیما سازی داریم؟ نمیدونم اما حدس میزنم چون تو تولید بنزین خودکفا شدیم و تا سال آینده هم صادر میکنیم پس تا ۲-۳ سال دیگخه میتونیم بوئینگ ۷۷۷ یا ۷۴۷ یا حتی ام دی صادر کنیم حالا بهتون ثابت میشه که ما میتوانیم یعنی چی…..
    بازم گیر بدین بازم چوب لا چرخ دولت کنین بد میکنند اینهمه زحمت میکش ماشین های خوب تولید میکنند و خودشون سوار نمیشن ؟ آقا ما شهید دادیم انقلاب کردیم نه کشک…..
    ببینم کسی میتونه اینهمه ادم به شهادت بده؟یا اینهمه انقلاب کنه؟
    شما هم جای این حرفا عزیزم برو غسل کن توبه کن و سعی کن به جای این حرف ها گرهی از کار مملکتت باز کنی اگه نمیدونی از کجا علیالحساب برو بیل بزن….
    ببخشید کلام خیلی خیلی طولانی شد…اما نصایح بنده حقیر رو پند بگیر همی….

  1. ۵ آبان ۱۳۸۹ در ۲۰:۲۲ | #1
  2. ۱ بهمن ۱۳۸۹ در ۲۳:۱۶ | #2